راستی آزمایی یک ادعا

به گزارش باغ من به نقل از خبر آنلاین، آمارهای ارایه شده از طرف مراجع بین المللی اما موید ادعای وزیر جهاد کشاورزی نیست.
بررسی های خبرانلاین نشان میدهد بنابر تعریف سازمان ملل در سال ۱۹۸۶، امنیت غذایی به معنای دسترسی همه مردم به غذای کافی در تمام اوقات برای داشتن یک جسم سالم می باشد. طبق این تعریف موجود بودن غذا، دسترسی به غذا و پایداری در دریافت غذا سه عنصر اصلی است.
امنیت غذایی زمانی تامین می شود که سرانه سبد غذایی خانواده بصورت صحیح انتخاب و تهیه شود، برای افراد خانواده کافی و بصورت صحیح طبخ شود تا عناصر و مواد غذایی سالم و صحیح به سلول ها و اندام های بدن برسد. برای تامین امنیت غذایی در یک کشور و نظام اجتماعی باید سازمان ها و نهادها با هم همکاری داشته باشند و با هماهنگی یک سازمان متولی امنیت غذایی، بر تولید یا واردات مواد و محصولات غذایی، آموزش و تبلیغ و آگاهی دادن به جامعه و سیاست گذاریهای کلان اقتصادی نقش ایفا کنند.
وضعیت ایران در شاخص گرسنگی جهانی
بر اساس گزارش سال ۲۰۲۵ شاخص جهانی گرسنگی (GHI)، ایران با کسب امتیاز ۷.۴ در بین ۱۲۳ کشور جهان، در جایگاه ۴۰ قرار دارد. در ارزیابی جهانی، ایران در سال ۲۰۲۴ نیز موفق به اخذ رتبه ۳۸ از میان ۱۲۷ کشور شده است و امتیاز ۷.۴ را در شاخص گرسنگی جهانی (GHI) دریافت کرد.
لازم به توضیح است در شهریور ماه سال ۱۴۰۳ محمد اسماعیل مطلق، رییس دبیرخانه شورایعالی سلامت و امنیت غذایی اعلام نمود که ۸ استان کشور از نظر تغذیه نیاز به توجه بیشتری دارند. این استان ها شامل کرمان، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، خوزستان، بوشهر، ایلام هستند که در حقیقت استانهای جنوبی کشور به شمار می روند و در مورد امنیت غذایی آنها هشدار داده شده است؛ استان هایی که از لحاظ اقتصادی کم برخوردار محسوب می شوند و شاخصهای تغذیه ای که با درآمد نسبت مستقیم دارد در این استان ها حال و روز خوبی ندارد. امنیت غذایی در حقیقت به معنای دسترسی همه افراد یک جامعه، در تمام ادوارعمر به غذای کافی و سالم برای داشتن زندگی سالم و فعال است و درآمد خانوار از عاملهای مهم در تامین امنیت غذایی در یک نظام اجتماعی است.
وضعیت بهتر شد یا بدتر؟
بررسی ها نشان میدهد فائو برای سنجش امنیت غذایی کشورها ۵۵ مولفه را در پنج مجموعه شاخصهای ویژه، «توانایی»، «در دسترس بودن»، «پایداری»، «مطلوبیت» و «سایر شاخص ها» بررسی می کند. «نسبت ارزش واردات مواد غذایی به کل صادرات کشورها» یکی از زیرشاخه شاخص «پایداری» است.
در حال حاضر ایران با تورم بالا در عرصه ی غذا روبه روست. روند رشد قیمت اقلام خوراکی بعدت از پایان جنگ تشدید شده بطوریکه تنها براوردهای اولیه نشان میدهد در فروردین ۱۴۰۵ در قیاس با فروردین ۱۴۰۴ بهای روغن بالاتر از ۳۰۰ درصد، بهای شکر بالاتر از ۱۹۰ ردصد و بهای برنج بالاتر از ۱۷۰ درصد بالا رفته است. میزان رشد بهای گوشت نیز بالاتر از ۱۵۰ درصد بوده و لبنیات نیز بین ۱۲۰ تا ۱۳۰ درصد افزایش قیمت را تجربه کرده است. این در شرایطی است که رشد باردیگر ی بهای شیر در ایام اخیر موجی از افزایش قیمت در سایر اقلام لبنی را در پی خواهد داشت. طبق آمار رسمی مرکز آمار تورم نقطه به نقطه اسفند ۱۴۰۴ نسبت به ۱۴۰۳ در بخش خوراکی ها و آشامیدنی ها ۱۱۳.۸ درصد گزارش شده است.
تورم نقطه به نقطه مواد غذایی در فروردین ماه سال ۱۴۰۵ نیز به بیشتر از ۱۱۵ درصد رسیده است.
در رده بندی شاخص جهانی امنیت غذایی (GFSI) اکونومیست، فنلاند، ایرلند، نروژ، فرانسه و هلند پنج کشور برتر جهان از نظر امنیت پایدار غذایی هستند. ایران حتی در لیست رتبه بندی قرار ندارد.
آمارهای فائو نیز میانگین شیوع ناامنی شدید غذایی در ایران را بین سالیان ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ حدود ۶درصد برآورد کرده و ایران در رتبه ۶۹ قرار دارد. شاخص شیوع سوءتغذیه نشان میدهد ۶.۸ درصد مردم ایران در سالیان اخیر از سوءتغذیه رنج برده اند و از این نظر ایران در مقایسه با سایر کشورها از میانگین پایین تر است.
هر چه هست مبنای استناد وزیر جهاد کشاورزی روشن نیست و هر چند ایران نسبت به سایر کشورهای درگیر جنگ و بحران اقتصادی وضعیتی متعادل تر به گواه آمارهای جهانی در شاخص گرسنگی دارد اما در بین کشورهایی با بالاترین امنیت غذایی نیست.

منبع: باغ من