خسارت های زیست محیطی باید در ادبیات اقتصادی باز تعریف شود

به گزارش باغ من به نقل از مهر، محمود نجفی عرب رییس اتاق تهران- طی سخنانی در رویداد تخصصی «پیامدهای زیست محیطی جنگ و تاب آوری اقتصادی» نسبت به روند فزاینده تخریب منابع طبیعی کشور طی چهار دهه گذشته اخطار داد و اظهار داشت: متاسفانه طی دهه های اخیر، لطمه های فراوانی به داشته های طبیعی کشور در بخش های مختلف محیط زیست وارد شده است و اگر روند فعلی ادامه یابد، نسل های آینده از خیلی از ظرفیت ها و منابع طبیعی کشور محروم خواهند شد.

وی «کاهش پوشش جنگلی»، «فرسایش خاک»، « بیابان زایی»، «افت سطح منابع آب» و«افزایش دما» را از مهم ترین نشانه های تخریب محیط زیست برشمرد و اظهار داشت: بر طبق بررسی های انجام شده، دو عامل اصلی تشکیل این وضعیت، ابتدا جنگ ها و درگیری های نظامی و سپس فشارهای داخلی برای بهره برداری ناپایدار از منابع طبیعی، تغییر کاربری اراضی، رشد جمعیت و ضعف مدیریت سرزمین بوده است.

نجفی عرب با بیان اینکه«جنگ ها بطور معمول خسارت های شدید، فوری و متمرکزی به محیط زیست وارد می کنند که با اجرای برنامه های بازسازی، بخشی از آن قابل جبران است» اضافه کرد: بخش عمده لطمه های زیست محیطی ایران نیز حاصل روندهای تدریجی و بلند مدت و ناشی از کارهای انسانی در داخل کشور است.

رئیس اتاق تهران با تأکید بر اینکه«تخریب محیط زیست به یک مسئله اقتصادی و تولیدی تبدیل گشته است» اشاره کرد: بدون ورود به مباحث سیاسی، از منظر فنی و مدیریتی میتوان عوامل ساختاری این وضعیت را در رشد جمعیت و افزایش فشار بر منابع، کمبود سرمایه گذاری در مدیریت پایدار منابع طبیعی، ضعف نظام های پایش و حفاظت، چرای مفرط، بهره برداری غیرپایدار از مراتع، توسعه نامتوازن، تغییرات اقلیمی و تعدد نهادهای تصمیم گیر و کمبود هماهنگی میان آنها جست وجو کرد.

وی اضافه کرد: واقعیت اینست که بخش مهمی از منابع طبیعی کشور از وضعیت مولد به وضعیت لطمه پذیر یا تخریب شده منتقل شده اند. بدین سان کشور طی دهه های گذشته، علاوه بر کاهش سطح جنگلها و مراتع، با افت کیفیت سرزمین، افزایش شکنندگی اکوسیستم ها و بالارفتن هزینه های اقتصادی ناشی از تخریب محیط زیست مواجه بوده است.

رئیس اتاق تهران با اشاره به این که تخریب محیط زیست بطور مستقیم، فعالیت بخش خصوصی را تحت الشعاع قرار می دهد، اضافه کرد: تخریب محیط زیست هزینه آب و انرژی را افزایش داده و ریسک کارهای کشاورزی و دامداری را بالا می برد. همین طور این لطمه ها، زنجیره تامین غذا را شکننده کرده و سرمایه گذاری های زیرساختی را پرریسک می سازد. در نهایت این که این مخاطرات، هزینه های بیمه، جبران خسارت و مداخلات دولت را بیشتر می کند. از نگاه اتاق تجاری، تخریب جنگلها و مراتع در واقع تخریب پایه های تولید ملی است.

نجفی عرب، در ادامه پیشنهادات اتاق تهران برای مواجهه با این چالش را شرح داد و اضافه کرد: تهیه گزارش های ریسک سرزمین برای بنگاه های اقتصادی، بررسی اثرات تخریب محیط زیست بر سرمایه گذاری و تولید، شفاف سازی و انتشار منظم آمارهای در ارتباط با جنگلها، مراتع، فرسایش خاک و بیابان زایی، تشکیل کارگروه مشترک بخش خصوصی، سازمان منابع طبیعی و سازمان حفاظت محیط زیست، پشتیبانی از سرمایه گذاری در احیای مراتع، آبخیزداری، جنگل کاری بومی و کنترل فرسایش خاک همچون اقدامات ضروری در این مورد به حساب می آید.

او اشاره کرد: باید موضوع محیط زیست را در ادبیات اقتصادی کشور تعریف مجدد و خسارت های زیست محیطی را به زبان هزینه تولید، کاهش بهره وری و افزایش خطر کسب و کار ترجمه نماییم تا اهمیت آن برای سیاست گذاران و کنشگران اقتصادی بیشتر از پیش روشن شود.

حفظ پارک های ملی در دستور کار قرار گیرد

رئیس اتاق تهران در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت پارک های ملی کشور، بخصوص پارک ملی لار، اشاره نمود و چرای دام، عبور گسترده و بهره برداری های غیراصولی طی سالهای گذشته را از عوامل لطمه رسان به این منطقه برشمرد.

وی در ادامه پیشنهاد کرد که با الگوبرداری از تجربیات موفق جهانی، امکان بهره برداری از ظرفیت بخش خصوصی در چهارچوب اصول بهره برداری پایدار و ضوابط محیط زیستی فراهم گردد تا ضمن محافظت از پارک های ملی، منابع مالی ضروری جهت مدیریت و احیای این مناطق نیز تامین گردد.

به اجمال، به گزارش باغ من به نقل از مهر، محمود نجفی عرب رئیس اتاق تهران- طی سخنانی در رویداد تخصصی نتایج محیط زیست جنگ و تاب آوری اقتصادی نسبت به روند فزاینده تخریب منابع طبیعی کشور طی چهار دهه گذشته اخطار داد و عنوان کرد: متاسفانه طی دهه های اخیر، لطمه های فراوانی به داشته های طبیعی کشور در بخش های مختلف محیط زیست وارد شده است و اگر روند فعلی ادامه یابد، نسل های آینده از بسیاری از ظرفیت ها و منابع طبیعی کشور محروم خواهند شد. وی کاهش پوشش جنگلی، فرسایش خاک، بیابان زایی، افت سطح منابع آب و افزایش دما را از مهم ترین نشانه های تخریب محیط زیست برشمرد و عنوان کرد: بر طبق بررسی های انجام شده، دو عامل اصلی تشکیل این وضعیت، ابتدا جنگ ها و درگیری های نظامی و سپس فشارهای داخلی برای بهره برداری ناپایدار از منابع طبیعی، تغییر کاربری اراضی، رشد جمعیت و ضعف مدیریت سرزمین بوده است. نجفی عرب با اعلان اینکه جنگ ها به طور معمول خسارت های شدید، فوری و متمرکزی به محیط زیست وارد می کنند که با اجرای برنامه های بازسازی، قسمتی از آن قابل جبران است افزود: بخش عمده لطمه های محیط زیست ایران نیز حاصل روندهای تدریجی و دراز مدت و ناشی از کارهای انسانی در داخل کشور است. رییس اتاق تهران با تاکید بر این که تخریب محیط زیست به یک مسئله اقتصادی و تولیدی تبدیل گشته است اشاره کرد: بدون ورود به مباحث سیاسی، از نظر فنی و مدیریتی میتوان عوامل ساختاری این وضعیت را در رشد جمعیت و افزایش فشار بر منابع، کمبود سرمایه گذاری در مدیریت پایدار منابع طبیعی، ضعف نظام های پایش و حفاظت، چرای مفرط، بهره برداری غیرپایدار از مراتع، توسعه نامتوازن، تغییرات اقلیمی و تعدد نهادهای تصمیم گیر و کمبود هماهنگی میان آنها جست وجو کرد. وی افزود: واقعیت این است که بخش مهمی از منابع طبیعی کشور از وضعیت مولد به وضعیت لطمه پذیر یا تخریب شده منتقل شده اند. در نهایت اینکه این مخاطرات، هزینه های بیمه، جبران خسارت و مداخلات دولت را بیشتر می کند. از دید اتاق تجاری، تخریب جنگل ها و مراتع در حقیقت تخریب پایه های تولید ملی است. نجفی عرب، در ادامه پیشنهادات اتاق تهران برای مواجهه با این چالش را تشریح کرد و افزود: تهیه گزارش های ریسک سرزمین برای بنگاه های اقتصادی، بررسی اثرات تخریب محیط زیست بر سرمایه گذاری و تولید، شفاف سازی و انتشار منظم آمارهای در رابطه با جنگل ها، مراتع، فرسایش خاک و بیابان زایی، تشکیل کارگروه مشترک بخش خصوصی، سازمان منابع طبیعی و سازمان حفاظت محیط زیست، پشتیبانی از سرمایه گذاری در احیای مراتع، آبخیزداری، جنگل کاری بومی و کنترل فرسایش خاک همچون اقدامات ضروری در این مورد بشمار می رود. او اشاره کرد: باید موضوع محیط زیست را در ادبیات اقتصادی کشور تعریف مجدد و خسارت های محیط زیست را به زبان هزینه تولید، کاهش بهره وری و افزایش ریسک کسب و کار ترجمه نماییم تا اهمیت آن برای سیاست گذاران و کنشگران اقتصادی بیشتر از پیش روشن شود.